۰

مناسبت‌ها

هادی دین

تیر ۱, ۱۳۹۵ در ۷:۵۹ ق.ظ توسط

نو گلی بشکفت، از شاخ نبوت، در چمن

شرمسار از قامتش سرو است و از رویش سمن

از عنایات خدا، در نیمه ماه صیام

شهر یثرب، روشنایی یافت از نور حسن «ع»

صدمه‌ها خورد و تحمل کرد آن هادی دین

از عدو، در روز و شب، می‌بود در رنج و محن

در ره ترویج دین، از جان و دل، کوشش نمود

در ره حق درگذشت آخر، ز جان خویشتن

آل سفیان، از ستم قلبش پر از خون ساختند

بردباری، مثل او، نادیده این دهر کهن

جور بی‌حد بین، که بعد از قتل او، از دست خصم

تیر باران شد تن رنجور و پاکش، در کفن

روز عید است و مصیبت گفتنم جایز نبود

در چنین روز، از مصیبت به، که کم گویم سخن

پاسخ دهید