عزاداری، احیای خط خون و شهادت، و رساندن صدای مظلومیت آل علی علیهم السلام به گوش تاریخ است.

«اشک»، زبانِ دل است و «گریه»، فریاد عصر مظلومیّت.

رسالت «اشک»، پاسداری از «خون شهید» است.

عزاداران حسینی، پروانگانی شیفته نورند که شمع محفل آرای خویش را یافته و از شعله شمع، پیراهنِ عشق پوشیده اند و آماده جان باختن و پرسوختن و فدا شدن اند.

عزاداری برای شهید کربلا، انتقال «فرهنگ شهادت» به نسلهای آینده است.

عزاداری، شور و عاطفه را از شعور و شناخت، بر خوردار می سازد و ایمان را در ذهن جامعه هوادار، زنده نگه می دارد.

تاسوعا و عاشورای حسینی علیه السلام که روز اوج عزا و عزاداری بر سرور و سالار شهیدان است بر همه مشلمانان و شیفتگان مکتب حسینی خصوصاً اساتید محترم بسیجی تسلیت و تعزیت باد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *